Cicade

Op een ochtend ontdekten we iets heel bijzonders. Bovenaan een stok die in de grond was gezet, zat een beestje. De stok stond vlakbij het huis om een plek te markeren, waar we een gat voor een plant hadden gegraven. We wisten eerst niet goed wat het was. Het leek eerst een tor, maar het bleek een zangcicade(Tibicen plebejus) te zijn die bezig was met de gedaanteverwisseling van nimf naar imago.

       

De cicade bewoog niet en de vraag was of het beestje nog wel leefde. Vervolgens viel hij op de grond los van het bruine omhulsel en bewoog. Hij leefde dus nog wel. Dit is een kwetsbaar stadium van de gedaanteverwisseling. Hij is daar zo druk mee bezig, dat hij verder nergens energie voor heeft. Kort daarna rolden de vleugels uit. 

               

De vleugels werden groter dan het lijfje en de cicade kroop omhoog langs een takje om de vleugels de ruimte te geven. Vervolgens kroop hij langs de stok omhoog die hij had uitgezocht voor de gedaanteverwisseling. Hij liet zijn vleugels drogen en als laatste vouwde hij zijn vleugels om zijn lijfje.

                         

Om nog even te kijken hoe groot het beestje was, hebben we de centimeter er naast gehouden. Op de grond naast de stok vonden we nog een tweede omhulsel. Kort daarvoor moet er nog een cicade geweest zijn, die een gedaanteverwisseling heeft ondergaan.

De gehele gedaanteverwisseling duurde nog geen anderhalf uur. Hieronder de laatste foto van de cicade op de stok, die hij had uitgezocht. Hij zit op een derde van onderen op de stok. Daarna zijn we gaan wandelen en hebben we de cicade niet meer gezien. Rond het huis hoor je ze altijd in de avond. Het geluid lijkt op dat van een krekel.