Maïs

Aan de andere kant van de weg, die langs de boerderij loopt ligt tussen de weg en de rivier de Célé een stuk landbouwgrond. Jaar in jaar uit wordt hier in het voorjaar maïs aangeplant. Een enkele keer wordt er ook een stukje grond met tabaksplanten neergezet. Maar meestal is het alleen maar maïs. De maïs is bedoeld als veevoer in de winter voor de koeien van de boer verderop. In de winter en het voorjaar is het stuk grond kaal. In april wordt de maïs gezaaid. Al snel komen er kleine plantjes te voorschijn. 

   

Als het erg droog is wordt er af en toe gesproeid om te zorgen dat de plantjes goed groeien. In juli staan er al behoorlijke planten. In de zomer is het genieten van een groene zee met wuivende maïsplanten. In september is het tijd om te oogsten en  worden de planten in een ochtend van het veld gehaald. 

       

Er komt een speciale machine waar de planten met kolven en bladeren en al in zijn geheel in gaan. Die machine spuit de fijngemalen planten op zijn beurt weer in een vrachtwagen. 

       

Er rijden drie vrachtwagens af en aan om het fijngemalen spul weg te brengen naar de boerderij verderop.

       

En typisch Frans. Om twaalf uur is het etenspauze en blijkbaar was ook de tijd voor de huur van de machine voorbij. In het midden van het maaiveld bleef nog weken na de oogst een strook maïs staan. De rest van het veld is kaal totdat het volgend voorjaar er weer is.

   

Op woensdag 3 oktober 2007 zijn we weer getuige van de maïsoogst en is in een paar uur tijd het hele maïsveld leeggehaald. Het was een heel kabaal en een drukte van belang. Vrachtwagens reden af en aan. Het blijft elke keer een indrukwekkend gezicht. De maïs wordt met takken, blad en alles vermalen. Daarna wordt er veevoer van gemaakt voor de koeien.