Open haard

Oorspronkelijk is de open haard een schouw. Je kunt in de schouw staan. Gebruikelijk was dat men in schouw op de grond een vuur stookte. Als het erg koud was zat men in de schouw naast het vuur.

Er is een steen op hoogte gemaakt zodat er een plateau is ontstaan waarop het open haardvuur brandt op zithoogte. 

In 2002 is begonnen met het opknappen van de open haard. 

Voor het verfraaien van de open haard werden 3 ijzeren staven op maat gezaagd om te dienen als opvang voor hout dat door het gat naar beneden dreigt te vallen.

De gaten zijn dusdanig groot dat as naar beneden valt, maar stukken hout op het plateau blijven liggen.

Aan beide zijkanten van het plateau is beton gestort.

In het beton zijn tegels gelegd, die vervolgens zijn gevoegd.

Op het plateau zijn vuurvaste stenen gelijmd. Een ijzeren asla is op maat gemaakt.

In de  asla onder het plateau wordt de as opgevangen, zodat deze makkelijk weggehaald kan worden

Op de twee steunen kan het hout gelegd worden.

Er is dan voldoende lucht om het vuur goed te laten branden.

Om te zorgen dat er geen vonken de kamer in schieten is een scherm geplaatst.
Daarna zijn de stenen waarop het plateau ligt, afgewerkt met een laagje bestaande uit fijn zand en cement. 

En werd een open haard plaat geplaatst. Deze zorgt er voor dat de warmte de kamer in wordt weerkaatst en niet al te veel in de muur en de schoorsteen verdwijnt. 

De betonblokken werden afgewerkt met zand en wit cement. In Frankrijk noemt men dit crepie.

Na vele kleine stapjes is dit resultaat bereikt in de het najaar van 2003.

In de winter van 2004 zijn de muren rondom de open haard afgewerkt tegelijk met de rest van de woonkamer. De muren in de open haard zijn van een laag crepie voorzien. De open haard plaat is met haken in de muur vastgezet.
In de laatste week van 2005 is er in de achtermuur vlak boven de asla een gat in de muur gemaakt. Dit gat komt uit aan de achterkant van het huis, in de ruimte waar het hout ligt opgeslagen. Dit gat geeft direct zuurstof aan het vuur, zodat er een goede trek ontstaat en het vuur goed en gelijkmatig brandt. Aan de buitenkant is een roostertje gemaakt dat open en dichtgeschoven kan worden. Als de haard aangestoken wordt het roostertje openzetten. En als het vuur uitgebrand is weer dichtschuiven, dan blijven de beestjes en de koude lucht buiten.

Hieronder een drietal foto's van het uiteindelijke resultaat in de laatste week van 2006. Na steeds kleine verbeteringen is de open haard helemaal af. Op koude avonden kan er volop genoten worden van altijd intrigerende vlammenspel. Hoe de woonkamer er geheel opgeknapt uitziet kan je hier zien.